Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Σαμπιχά Σουλεϊμάνογλου: «Τσιγγάνος δεν είναι εύκολο να είσαι»

Μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε, τις αντιδράσεις, και την απόσυρση της υποψηφιότητας Σαμπιχά Σουλεϊιμάνογλου από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, η φιλολογία που αναπτύχθηκε υπήρξε μεγάλη. Όπως αποδεικνύεται, μια σειρά προσωπικότητες στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ αντιτάχθηκαν σθεναρά στην υποψηφιότητα. Ένας από αυτούς είναι ο Δημήτρης Χριστόπουλος, υποψήφιος και ο ίδιος στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Το XanthiPress.gr αναζήτησε τη γνώμη του, καθώς οι απόψεις του  για τη μειονότητα και τη Θράκη είναι...
γνωστές εδώ και χρόνια, ενώ η συμμετοχή του στο ευρωψηφοδέλτιο σηματοδοτεί την εγνωσμένη προσέγγιση του χώρου της Αριστεράς στο μειονοτικά ζητήματα.

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά μου στο ευρωψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκομαι να απαντάω σε ερωτήσεις δεύτερου πληθυντικού σε ό,τι αφορά την αξιωματική αντιπολίτευση: «Εσείς τι θα κάνετε;» «Εσείς τι λέτε;» κτλ… Η μόνη ερώτηση που με έφερε τις τελευταίες μέρες σε πραγματικά δύσκολη θέση δεν είναι δεύτερου πληθυντικού αλλά πρώτου: «εσύ τι λες για την υποψηφιότητα Σαμπιχά;» Κι αυτό διότι δύσκολα μπορούσα να δω τον εαυτό μου σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο με ένα πρόσωπο που στο χώρο της μειονότητας της Δυτικής Θράκης εκφράζει η υποψηφιότητα από το Δροσερό Ξάνθης που ευτυχώς αποσύρθηκε.”
«Στο ψηφοδέλτιο αυτό μπήκα με συγκεκριμένη αποσκευή στα μειονοτικά θέματα»

Στο ερώτημα, πως αντιμετώπισε την πιθανότητα να βρίσκεται στο ίδιο ψηφοδέλτιο με ένα πρόσωπα που εκφράζει εντελώς διαφορετική αντίληψη για τις μειονότητες και τη Θράκη:

Στο ψηφοδέλτιο αυτό μπήκα με συγκεκριμένη αποσκευή στα μειονοτικά θέματα. Χαίρομαι διότι η αποσκευή αυτή εκτιμήθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και συνοψίζεται σε: διμέτωπο αγώνα ενάντια στους εθνικισμούς -  ελληνικό και τουρκικό – αλλά πρωτίστως στο δικαίωμα των ανθρώπων να αυτοδιατίθενται σε όποια εθνική κοινότητα θέλουν χωρίς να αυτό να απειλεί τη θέση τους στην πολιτική κοινότητα του ελληνικού λαού.
Από τη στιγμή που η ελληνική πολιτική στη Θράκη άλλαξε και από πολιτική διακρίσεων έγινε «ισονομία – ισοπολιτεία» οι διάφοροι μηχανισμοί ελαφρού και βαθέως κράτους βάλθηκαν να μας πουν ότι η μειονότητα δεν είναι ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα αλλά δύο και τρεις εθνοτικές ομάδες, «πομάκων, τσιγγάνων και τουρκογενών». Με το «γένος» δεν τα πάω καλά όχι διότι δεν μου αρέσει το Πατριαρχείο αλλά διότι είμαι πολίτης ενός νεωτερικού σύγχρονου κράτους. Έτσι νομίζω τουλάχιστον. “

 Δούλεψα για να αποσυρθεί η υποψηφιότητα
Όπως σημειώνει, ήταν ένας από τους ανθρώπους που δούλεψαν για να αποσυρθεί η υποψηφιότητα από το ΣΥΡΙΖΑ διακρίνοντας τις δύο διαφορετικές στάσεις γύρω από τη μειονότητα στη Θράκη:
“Στο επίδικο της υποψηφιότητας που ευτυχώς ανακλήθηκε και δηλώνω δημοσίως ότι δούλεψα για αυτό λέω πως ένα πράγμα είναι να λέει ένας αριστερός μειονοτικός της Θράκης ότι «δεν είμαι μουσουλμάνος διότι είμαι άθεος» και άλλο να λέει η κυρία να λέει ότι «με καταπιέζει ο τουρκικός εθνικισμός». Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταλάβει την απλή αλλά κρίσιμη διαφορά που καθιστά κάποιους μειονοτικούς σύμβολα έκφρασης συντροφικής συνύπαρξης και αλληλεγγύης και κάποιους άλλους (κάποιες εν προκειμένω) δούρειους ίππους του ενός εθνικισμού στον άλλον.
Όσο το πρώτο έχει και οφείλει να έχει περίοπτη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο το άλλο είναι προς απόκρουση. Δεν είναι καλή εικόνα αυτά να εκφράζονται σε ένα ψηφοδέλτιο και οι διενέξεις κάνουν δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων και ακόμη πιο δύσκολη των συντρόφων. Ωστόσο, δεν ξέρω κάποιο άλλο κόμμα που τα λάθη της ηγεσίας να τα διορθώνει η βάση ώστε και με διαδικασίες επίπονες, σαν κι αυτή της Μεγάλης Βδομάδας στη Θράκη.
Αυτό είναι δημοκρατία: καινοφανείς διαδικασίες στην ελληνική πολιτική σκηνή, έστω και με επώδυνους μειονοτικούς τοκετούς, οικείους σε όσους ξέρουν από Θράκη.
Καλό Πάσχα σε άθεους, χριστιανούς και μουσουλμάνους” αναφέρει ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ


 Η απάντηση της Σαμπιχά Σουλεϊμάνογλου

"... Δυστυχώς, με δηλώσεις τους, δήθεν αριστεροί καθηγητές πανεπιστημίου μας μαλώνουν που επιμένουμε να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως τσιγγάνοι. Δεν έχουν βέβαια πατήσει το πόδι τους στο Δροσερό. Σιχαίνονται να πιούν ένα καφέ στα γραφεία του συλλόγου μας. Προτιμούν την ασφάλεια του Κολωνακίου. Μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμες μονάδες στα παιγνίδια εντυπώσεων που θέλουν να παίξουν. Πού ήταν όλοι αυτοί όταν πριν ένα χρόνο οι τοπικές αρχές με απροκάλυπτο ρατσιστικό μένος έκλειναν το μοναδικό κέντρο εκπαίδευσης και δημιουργικής απασχόλησης στον οικισμό που έδινε καθημερινά ένα πιάτο φαγητό, ζεστή αγκαλιά και φροντίδα για τα τσιγγανόπουλα του Δροσερού; Τότε είχαμε την ευκαιρία να μετρήσουμε αυτούς που αληθινά νοιάζονται για μας, που δεν διστάζουν να σταθούν απέναντι στους μηχανισμούς που καταδυναστεύουν τον τόπο.

Με ενοχλεί που οι ιδέες τους περνούν για αριστερές. Ελπίζω πάντως, μετά την αδέξια, αλλά όντως συγκινητική προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να γίνει αντιληπτή στην αριστερά η φωνή των τσιγγάνων της Θράκης, εμάς που είμαστε η μειονότητα της μειονότητας, εμάς των ταπεινών, να κατάλαβαν ότι υπάρχουμε.

Να γίνει κατανοητή από την αριστερά η δυναμική που προέρχεται από τους απλούς ανθρώπους του χωριού μας και σκοπεύει να γιατρέψει βαθιές πληγές που, δεκαετίες ανήθικης πολιτικής και συναλλαγής με το προξενείο, μας κρατούν στο απόλυτο περιθώριο της κοινωνίας και ομήρους των γνωστών υπηρεσιών της Τουρκίας.

Εύχομαι επίσης, κάποιοι «αριστεροί» που διέπρεψαν εναντίον μας τις τελευταίες ημέρες στα μέσα ενημέρωσης να προσπαθήσουν να συγκρατήσουν τον αβυσσαλέο τους ρατσισμό και την απέχθεια που νοιώθουν απέναντι σε αμόρφωτες τσιγγάνες, που τολμούν να κάνουν πολιτική για να βελτιώσουν τη ζωή των παιδιών τους και τις συνθήκες ύπαρξης των συγχωριανών τους. Ας αναρωτηθούν λοιπόν ποιους εξυπηρετούν με τους ψευδείς και συκοφαντικούς σε ορισμένες περιπτώσεις ισχυρισμούς τους σε βάρος μου όταν την ίδια επίθεση δέχτηκα από ακροδεξιές ομάδες στο διαδίκτυο.

Οι πανηγυρισμοί τους για την κατάληξη της υποψηφιότητάς μου μπορεί να προκαλούν προσωρινά θλίψη στους Ρομά της χώρας αλλά δεν μας απογοητεύουν. Νίκησαν μια γυναίκα τσιγγάνα που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των Ρομά, αλλά δεν θα σταματήσουν τον αγώνα μας. Προτίμησαν να μην διαταράξουν τις σχέσεις τους με το τουρκικό προξενείο που είναι πιο σημαντικό από εμάς τους ασήμαντους τσιγγάνους της Θράκης.

«Ρομ νάι κολάι του τε αβές»
«Τσιγγάνος δεν είναι εύκολο να είσαι»

Σαμπιχά Σουλεϊμάνογλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: