Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

Περί δημοψηφίσματος - Σίμος Ανδρονίδης

του Σίμου Ανδρονίδη*
γιασεμί της φθαρμένης ανθρώπινης άνοιξης» (Pablo Neruda, ‘Υψώματα του Μάτσου Πίτσου’).



[1] Το ότι συνέβη την τελευταία εβδομάδα θύμισε έντονα τις εκλογές της ευρωπαϊκής πίεσης του Ιουνίου του 2012.  Οι έντονες βολές για την ενδεχόμενη έξοδο της χώρας από την Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), οι έντονες ευρωπαϊκές πιέσεις στην ίδια κατεύθυνση διαμόρφωσαν το πλαίσιο μίας έξωθεν προσπάθειας απονομιμοποίησης του δημοψηφίσματος, αγνοώντας φυσικά ότι η κυβέρνηση ουδέποτε τάχθηκε υπέρ της εξόδου της χώρας από την περιώνυμη Οικονομική και Νομισματική Ένωση.  Η διαιρετική τομή φιλοευρωπαϊσμός/αντιευρωπαϊσμός ενυπάρχει ως τρόπος πρόσληψης του πολιτικού γίγνεσθαι, όμως ο «αντιευρωπαϊσμός» προσλαμβάνει κύρια την μορφή και το πλαίσιο της αμφισβήτησης της σημερινής αρχιτεκτονικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης.
[2] Είναι εξόχως εντυπωσιακό το ότι διάφορες μερίδες του αστικού συγκροτήματος εξουσίας, συστημικά ΜΜΕ και πολιτικά κόμματα θεωρούν ότι το ελληνικό δημόσιο αποτελεί μία ιδιότυπη ευρωπαϊκή «Σοβιετία» η οποία καταπνίγει την έκφραση της υγιούς και «ελεύθερης» ιδιωτικής επιχειρηματικότητας. Η ιδεολογική αυτή αντίληψη και στάση ενέχει τα φορτισμένα χαρακτηριστικά που οφείλει να λάβει ο ελληνικός κοινωνικοοικονομικός σχηματισμός: απόρριψη του αντιπαραγωγικού «κρατισμού»,  απόλυτη ελευθερία κίνησης και δράσης του κεφαλαίου, περαιτέρω επέκταση και διεύρυνση της κεφαλαιακής συσσώρευσης. 
[3] Βλ. σχετικά, ‘Πως ψήφισαν οι λαϊκές γειτονιές και τα ακριβά προάστια της Αθήνας’, (Ανά γειτονιά), TVXS, 06/07/2015, tvxs.gr
[4] Η βουλευτής του Ποταμιού Αντιγόνη Λυμπεράκη αγνοώντας το διακύβευμα της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας καθώς και την συγκεκριμένη ταξικότητα της ψήφου, απέδωσε στους «φτωχούς» λανθασμένες πολιτικές επιλογές σε κρίσιμες στιγμές.  Αυτή η αντίληψη φανερώνει μία φορτισμένη ελιτίστικη και τεχνοκρατική διευθέτηση του πολιτικού παιγνίου, καταδεικνύοντας συνάμα και τις ιδεολογικές ιεραρχήσεις που συγκροτούν τον λόγου του κόμματος ‘Το Ποτάμι’. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται η «απεδαφικοποίηση» και η «απένταξη» της πολιτικής δραστηριοποίησης του λαϊκού-εργατικού μπλοκ προς όφελος φυσικά μίας «από τα πάνω» διευθέτησης και ρύθμισης των κοινωνικών αντιθέσεων. Η «από τα πάνω» ρύθμιση και οργάνωση αποκλείει και απεντάσσει τους «πτωχούς» την τσέπη και τω πνεύματι. 
[5] Βλ. σχετικά, Πουλαντζάς Νίκος, ‘Πολιτική Εξουσία και Κοινωνικές Τάξεις’, τόμος α’, γ’ έκδοση, Μετάφραση: Φιλίνης Κώστας, Αθήνα, Εκδόσεις Θεμέλιο, 1982, σελ. 129.



*πολιτικός επιστήμονας, υποψήφιος διδάκτωρ ΑΠΘ


Δεν υπάρχουν σχόλια: