Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

Κύκλος εκδηλώσεων της Ο.Κ.Δ.Ε. Η Καταλονία μπροστά στην ανεξαρτησία...

πολιτικές δυνάμεις που τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας είναι εξαιρετικά ετερόκλητες. Ο συνασπισμός «Μαζί για το Ναι» (διαθέτει 62 έδρες) αποτελείται από το δεξιό αστικό κόμμα CDC (Δημοκρατική Σύγκλιση της Καταλονίας) και την ERC (Ρεπουμπλικάνικη Αριστερά Καταλονίας), που στο βωμό του «εθνικού σκοπού» συμμάχησε με τους δεξιούς εθνικιστές και τον ηγέτη τους Αρτούρ Μας, παρά τη νεοφιλελεύθερη και αντιλαϊκή πολιτική τους. Σημαντικό ρόλο παίζει η «Υποψηφιότητα Λαϊκής Ενότητας» (CUP), όπου συμμετέχει σχεδόν όλη η καταλανική άκρα αριστερά και εξέλεξε 10 βουλευτές (μέχρι το 2011 ήταν εκτός κοινοβουλίου). Η CUP αρνείται να στηρίξει μια κυβέρνηση συνεργασίας με το CDC – έτσι δεν έχει σχηματιστεί νέα αυτόνομη καταλανική κυβέρνηση, με ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων εκλογών! Κατά της ανεξαρτησίας ψήφισαν οι βουλευτές του δεξιού Λαϊκού Κόμματος, του Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΣΚ) και των νεοφιλελεύθερων «Πολιτών», με θλιβερό συνοδοιπόρο το Podemos, που περιορίζεται να ψελλίζει ότι επιδιώκει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Καταλονίας. Η αντιδραστική κυβέρνηση της Μαδρίτης απάντησε άμεσα με προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο, που κήρυξε άκυρη τη διακήρυξη της καταλανικής βουλής. Πιθανότατα, το επόμενο βήμα της καστιλιάνικης εθνικιστικής δεξιάς και του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι θα είναι η επίκληση του άρθρου 155 του ισπανικού Συντάγματος, που προβλέπει ακόμα και πλήρη κατάλυση της καταλανικής αυτονομίας. Φυσικά, όλα αυτά για να επιβληθούν χρειάζονται τη δύναμη των όπλων: οι απειλές του υπουργού Άμυνας κατά της Καταλονίας είναι συνεχείς. Παράλληλα, το ΣΚ συναγωνίζεται επάξια τη Δεξιά, με δηλώσεις όπως του «ιστορικού ηγέτη» του, Φελίπε Γκονσάλες, ότι «η αυτοδιάθεση ήταν η πολιτική του Στάλιν για να στέλνει εκατομμύρια στα γκουλάγκ»(!), και του άλλοτε «δεξιού χεριού» του, Αλφόνσο Γκέρα, ότι οι καταλανοί «στασιαστές» θα πρέπει να αντιμετωπιστούν όπως το 1934, δηλαδή όταν ο καθοδηγούμενος από φασίστες στρατηγούς ισπανικός στρατός εισέβαλε στο καταλανικό κοινοβούλιο. Οι στρατιωτικές απειλές συνοδεύονται από τους απαραίτητους οικονομικούς εκβιασμούς (για κλείσιμο τραπεζών, μεταφορά επιχειρήσεων σε άλλες χώρες, κατάρρευση της καταλανικής οικονομίας κ.λπ.) από την αστική τάξη, σε απόλυτη σύμπνοια με τους ιμπεριαλιστές της Ε.Ε., όπως έγινε στα δημοψηφίσματα σε Ελλάδα και Σκωτία. Την κακόφωνη χορωδία αστικών κομμάτων, επιχειρηματιών, στρατού, καθολικής εκκλησίας και ιμπεριαλιστών σιγοντάρουν η ρεφορμιστική αριστερά (Podemos, ΚΚ Ισπανίας/Ενωμένη Αριστερά) και οι γραφειοκράτες των μεγαλύτερων συνδικάτων, δηλώνοντας ότι η ανεξαρτησία «δεν είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων».

Δεν υπάρχουν σχόλια: